De Alpen Ⅰ

We zijn aangekomen in de Alpen. Na twee weken rust aan het Meer van Genève — nieuwe schoenen, nieuwe rugzak voor Malou, nieuw slaapzak — beginnen we aan het eerste alpiene deel: 155 kilometer van Thonon-les-Bains naar Les Houches, aan de voet van de Mont Blanc.

Het went niet. Elke col onthult een nieuw, onbekend dal, elke bocht biedt een adembenemend uitzicht. We ontdekken dat Alpiene kilometers véél langzamer gaan dan op de vlakte. Op de Portes d'Oche op 1.937 meter staan we boven het Meer van Genève met de Mont Blanc aan de horizon. 's Nachts grazen steenbokken naast onze tent — eerst één majestueus mannetje als silhouet tegen de zonsondergang, dan tien vrouwtjes met jongen die op armlengte afstand passeren.

We worden overvallen door een storm terwijl we koken op een bergpas — Mark zet de tent in zijn eentje op in het donker, in de regen, midden op het pad. Het enige vlakke stukje. We leren regenwater opvangen en zuiveren, en worden langzaam "echte scouts."

Op Le Brévent (2.525 meter) staan we oog in oog met de Mont Blanc — toeristen in sandalen nemen selfies naast ons, bezwete berglopers met rugzak. De afdaling van 1.500 meter is genadeloos: Marks tenen worden blauw, nieuwe schoenen zijn noodzaak. Drie Amerikaanse wandelaars vragen om een foto en noemen ons "my heroes forever."

Bij Les Houches kijken we achterom naar de Mont Blanc. De eerste Alpenact zit erop. De volgende wordt nog intenser.