San Fernando⇒ Ubrique
Van de Baai van Cádiz trekken we landinwaarts richting het zuidelijkste puntje van het Europese vasteland. Bij Tarifa staan we op het strand en kijken naar Marokko — de Afrikaanse kust ligt op slechts 14 kilometer. De wind raast, de golven bulderen, en het besef is overweldigend: we zijn hier komen lópen.
Dan draait de route het binnenland in. We lopen door eindeloze kurkeikenbossen waar de geschilde boomstammen bloedrood oplichten in het ochtendlicht. We slapen in een kasteel dat hotel is geworden, wandelen door witte dorpen die als suikerklontjes tegen de bergen geplakt zitten, en maken onze langste dag tot nu toe: 37 kilometer naar Ubrique, de leerstad van Andalusië.
Dit is het Spanje dat je niet in de reisgidsen vindt. Geen toeristen, geen drukte — alleen wij, de vogels, en de eindeloze groene heuvels.
3 reacties
Zag ik op een van jullie rugzakken nou zonnepaneeltjes?