Vandaag staat ons een etappe door de Zuid Spaanse heuvels te wachten. We worden wakker in een onverwachts leuk hotel in El Cuartón. Het ligt langs de grote doorgaande weg, maar het is charmant aangekleed met oude houten spulletjes en in de lobby een brandend haardvuurtje. Mesón de Sancho, een leuke plek. De doorgaande drukke weg moeten we een stuk terug volgen en het is aardig druk vanochtend. Gelukkig vinden we een klein paadje net naast de weg. Al is het soms aardig klauteren om deze te volgen, dit is fijner lopen dan langs de voorbij razende auto's. Na anderhalve kilometer kunnen we links van de weg afbuigen, de heuvels in. We wandelen een onverharde weg op die flauw omhoog loopt. De weg loopt in het begin langs een paar huizen en een veld met picknickbankjes en barbecues, niet veel verder loopt deze de bossen in. Aan het begin van dit pad stond een leuk verbodsbord: het is in dit gebied verboden om illegaal gebouwen neer te zetten haha. Dat zullen we dus maar niet doen ;-) Het was ons al vaker opgevallen dat de kaart aangaf dat ergens een parkeerplaats of bos zou moeten zijn, maar dat we toch echt tussen de bebouwing liepen. Zeker direct langs de duinen was dit vaker het geval. Hier mag dat dus extra niet.
De bossen waar we doorheen lopen bestaan bijna volledig uit kurkeiken. Schitterend lage, maar oude bomen vormen een hellingbos waar de zon nu rijkelijk door de vrij kale takken heen schijnt. De bodem is bedekt met fris groene voorjaarsbloeiers, met veel paarse, maar ook gele en witte bloemen, en jonge varens die door het gebladerte heen beginnen te groeien. Echt voorjaar! De eiken zijn al goed gestript voor vloeren, onderzetters of wijnflessen, want bij elke boom is de onderste twee meter kaal. Ze worden dus nog steeds voor productie gebruikt.
Deze weg volgen we het grootste deel van de etappe. We komen een paar keer een auto, wat wandelaars en vaker fietsers tegen. Aan het begin gaat de route omhoog, de tweede helft daalt deze weer. In dit laatste stuk worden de bossen waar opener en hebben we een aantal keer schitterend uitzicht over de heuvels, valleien en de zee. Maar duidelijk in het midden, te herkennen aan de grote rots, Gibraltar. Terwijl we naar het schiereiland kijken, cirkelen er tientallen gieren om ons heen. Boven ons, op ooghoogte en af en toe omdat we hier best hoog zitten, kunnen we ze zelfs af en toe onder ons zien. Wat een indrukwekkende en grote vogels!
Het is heerlijk om weer in de bossen en in de heuvels te zijn, daar krijg je energie van. Maar het stijgen en dalen kost ook aardig wat energie, dus de laatste 6 kilometer die langs dorpjes, weilanden en een meertje lopen, zijn wat zwaar voor de voeten. Het was een schitterende etappe, maar we zijn bij dat we vanavond de voeten even rust kunnen gunnen. Benieuwd naar morgen weer....
