Na een aantal dagen van dit bijzondere en bijzonder mooie stukje Europa genoten te hebben, beginnen we vandaag aan onze tocht noordwaarts. We hebben wat gestoeid om een geschikte route te vinden, aangezien de overnachtingsmogelijkheden zodra je van de kust af gaat beperkt zijn. Wildkamperen is in Spanje verboden en er worden boetes voor opgelegd, daarnaast zijn de meeste gebieden "Coto privado de caza' oftewel privé jachtgebied, dus dat proberen we zoveel mogelijk te beperken, al zal het verder op de route niet te voorkomen zijn. Maar we hebben een mooie route gevonden! We starten met het punt waar de oceaan en Middellandse Zee samenkomen in de rug en lopen door het oude stadje. Nadat we door wat kleine straatjes met aardig wat bedrijvigheid voor een maandag ochtend gelopen hebben, wandelen we snel de bebouwing uit. We blijven nog ongeveer 12 kilometer de Middellandse Zee volgen voordat we landinwaarts gaan. Vandaag zijn dus écht de laatste kilometers langs de kust en de allerlaatste kust foto's tot in ieder geval na de Pyreneeën. En wat een schitterende toegift is dit stuk! We klimmen en dalen langs kliffen en heuvels. We lopen tussen velden met talloze gele klaverbloemen, affodillen, brem en irissen. Prachtig! Vaker is het pad afgezet met hekken en zijn er doorgangen voor wandelaars in gemaakt.
Normaal zouden we er wel tussen passen, maar voor de rugzak zijn ze net te smal. Meerdere keren moet dan ook de rugzak af, persen we 'm erdoor en kunnen daarna weer verder. Niet echt wandelvriendelijk. Maar als je op zo'n mooi plekje wilt lopen, met zo'n mooi uitzicht op de zee en Marokko aan de overkant, moet je er wat voor over hebben. Het weer is prima vandaag, maar het waait hard. De wolken gaan snel boven het water. Het geeft het uitzicht een stormachtig randje. Met de pauze krijgen we het water maar met moeite aan de kook. We zitten aan de voet van een oude toren. Een goed bewaard gebleven bouwwerk uit de 16e eeuw die gebruikt werd als uitkijktoren om piraten te spotten.
We vervolgen onze tocht en genieten van de laatste meters langs zee. Als we van de kust afbuigen, wat na dik 600 kilometer toch wel wat voor ons is gaan betekenen, nemen we even afscheid van de golven en het water. Wel extra met een dubbel gevoel, want op dit stuk liggen resten van tientallen rubber bootjes. Van dat aanblik zijn we wel even stil...
Als we de rugzakken weer op hebben en verder gaan, volgt meteen een stevige klim de heuvels in. Het Spaanse landschap laat zich snel van z'n mooie kant zien met ook hier een weelde aan bloemen, schitterende kurkeiken en eucalyptusbomen. Het is de langste helling die we gehad hebben sinds Sagres, maar de brede, stevige paden lopen goed door. Ook wel weer lekker om een ander landschap om ons heen te hebben. De laatste 2 kilometer lopen we langs een doorgaande weg, maar ook hier tussen mooie heuvels met weiden waar koeien en paarden staan. Het is even wennen om weer zo veel te stijgen, maar we zijn super benieuwd naar de komende etappes en kunnen niet wachten het Spaanse binnenland verder in te lopen.
