Lange maar prachtige etappe door de Queyras. Het eerste deel daalt naar Chateau-Ville-Vieille met maar af en toe een stukje stijgen. Hier ligt het mooie Fort Queyras. Vanaf hier begint een behoorlijke klim van bijna 1000 hoogtemeters over 6,5 km door een mooi beboste vallei. Bovenaan bij Col Fromage zijn er schitterende uitzichten over de Queyras. Vervolgens daalt de route 5,5 km naar Ceillac. De etappe is aan de lange kant, maar goed te lopen.
Als we vanochtend ontwaken zijn we verbaasd te merken dat, voor het eerst in héle lange tijd, de tent droog is. Dat is wel een aangename verrassing, want het maakt ‘t inpakken een stuk makkelijker en sneller. Hoeven we alleen het grondzeil tijdens de pauze te laten drogen, super fijn! Dat is het voordeel van onder naaldbomen op zandgrond staan, dan is de lucht een stuk droger.
Wat vroeger dan normaal lopen we de camping af. De benen worden opgewarmd met een vlak stuk over asfalt. Het is een mooie weg door weilanden tussen de bergen. Als we een gemaaid graanveld passeren, zien we de vorst op de gedorste halmen liggen. Het heeft gevroren vannacht, dat is een primeur! We hoorden al van iemand in Briançon hoe snel het weer in het voorjaar van winter naar zomer overgaat. Als het ook zo snel van zomer naar winter gaat, dan mogen we wel opschieten, anders komen we de ski’s nog aan het onderbinden…
De zon schijnt hoog tegen de bergen en het duurt nog wel een tijdje voordat we zelf in de zon lopen. De vesten blijven dan ook lang aan deze morgen.
We lopen voorbij het dorpje Brunissard, over de weg richting La Chalp en van daaruit door de bossen omhoog naar het gehuchtje Les Maisons. Weer zo’n leuk dorpje, met huizen alsof er in geen 100 jaar wat aan is gedaan. Ondertussen zijn we een stuk hoger gekomen en genieten we van de stralende ochtendzon. Onderweg passeren we een aantal oude struiken met gele pruimen. Ze zien er mooi uit, maar het seizoen lijkt over z’n hoogtepunt heen als we ze proeven: er zit weinig smaak aan en ze zijn nogal melig.
Net voordat we de afdaling beginnen naar Chateau Queyras, komen we door een bos met lange lariksen en frisgroen gras onder de bomen. We passeren Lac de Roue en staan versteld van de schoonheid van het meer. De bergen in de verte worden weerspiegeld in het wateroppervlak. We twijfelen even of we hier pauze zullen maken, maar het is echt nog te vroeg in de wandeling, dus we zetten de afdaling in naar het dorp. Een stuk van 3 kilometer waarin we 720 meter dalen. Oefff dat is steil, maar we worden er gelukkig steeds bedrevener in. We zigzaggen tussen de lariksen en krijgen een mooi doorkijkje naar Fort Queyras. Een versterkt kasteel uit de tweede helft van de 13e eeuw en gebouwd op een rots in het midden van een nauwe vallei. Beneden aan de voet van de rots vinden we een pleintje met gras, picknickbankjes in de zon en drinkwater. Tijd voor pauze! We hangen het grondzeil even uit en hij is al droog voordat het water kookt: het begint al goed warm te worden.
Na de pauze staat ons een klim te wachten van 800 meter in 7,5 kilometer, dus we zorgen dat we goed uitgerust en gehydrateerd aan de klim beginnen. De eerste meters zijn pittig, daarna is de klim goed te doen.
In eerdere valleien werd het naar mate we de 2000 meter hoogtegrens passeerden steeds kaler qua bomen, maar in de vallei die we vandaag belopen zitten we op 2200 meter hoogte nog in behoorlijk bebost gebied. De boomgrens van een gebied wordt bepaald door de gemiddelde temperatuur in het groeiseizoen, en we beginnen hier dan ook langzaam te merken dat we zuidelijker komen. Het is op deze hogere hoogtes wat warmer en bomen kunnen beter groeien. Niet alleen de boomgrens zien we veranderen, ook het gesteente dat we hier tegen komen is anders. In de noordelijke Alpen waren het voornamelijk harde stenen als basalt en leisteen; hier lopen we tussen zachtere, kalkachtige steen. We zien enkele rotsblokken met fossielen erin en gigantische afkalvingen waar stukken berg zijn ‘weggespoeld’. Imposant hoe diep de ravijnen zijn.
Op Col Fromage maken we op 2301 meter hoogte een tweede pauze, met een boterhammetje kaas én fenomenaal uitzicht op de bergen van de Queyras. Voor deze etappe rest ons enkel nog een afdaling naar het dorp Ceillac, dat een kleine 700 meter lager ligt. Gisteren hadden we de luxe om rond half 1 al op de camping te zijn, nu is het tegen 5-en moeten we nog wat boodschappen doen in het dorp. De route komt langs een epicerie die gelukkig ‘al’ open is: de winkel heeft middagpauze van 12.30u tot 16u en is tot 19u open. Het is een klein winkeltje, maar ze hebben alles wat we nodig hebben voor de komende twee dagen. Voor overmorgen staat er 20mm regen voorspeld en aangezien we op de volgende plek geen inkopen kunnen doen (de mini winkel in de plaatselijke refuge is op dinsdag én woensdag gesloten, precies de dagen dat we daar zouden zijn), besluiten we de komende dagen in Ceillac door te brengen, op camping Municipal les Moutêts.
We staan op een heerlijk rustig plekje tussen de bergen, met uitzicht op een veld van waaruit paragliders van de berg afspringen. Mooi om te zien! Ideaal om wat uit te rusten, de volgende etappes voor te bereiden en aan de regen te ontsnappen…
