Mooie etappe door de Vanoise. De etappe loopt het dal met de vele gletsjers uit weer richting het dal van de l’Arc in en blijft daar op de noord helling. De route wisselt het stijgen en dalen af waardoor de 700 meter omhoog en 700 meter omlaag goed te lopen is. Er zijn onderweg weer schitterende uitzichten op de dalen en omliggende bergen.
Als we ‘s ochtends om kwart voor 6 wakker worden en het tentje openritsen, hebben we meteen uitzicht op het mooiste landschap. De weidse bergen met wolken er omheen en de eerste gloed van de zon, zo willen we elke dag wel wakker worden. Maar we hebben nog een stuk te gaan tot de Middellandse Zee, dus na ons ontbijt pakken we alles in voor weer een schitterende tocht door de Vanoise.
De wandeling van vandaag is met bijna 17 kilometer niet zo lang en we blijven vrij hoog in de bergen, maar er is voor vanmiddag onweer voorspeld, dus we hopen een beetje bijtijds bij Refuge du Plan Sec aan te komen, onze laatste refuge in de Vanoise.
Het is vanaf hier even zoeken welk pad we moeten nemen. Als we ‘m eenmaal hebben gevonden beginnen we met een stukje dalen. We lopen over kleine paadjes en grote rotsformaties en steken enkele stroompjes over. We lopen nog steeds over de hoge berghelling boven de boomgrens, dus op een enkel struikje na bestaat de vegetatie uit inmiddels geel geworden gras. We komen steeds dichterbij de grote waterval die we dagen geleden vanaf de overkant van het dal naar beneden hoorden bulderen. Toen waren we al laat in de middag en was de stroom behoorlijk breed met een aantal zij-watervalletjes. Nu is hij nog steeds groot, maar wat bescheidener van formaat. Het heeft blijkbaar goed gevroren op de hoogte van de gletsjers, want er komt vanochtend een stuk minder smeltwater naar beneden.
We steken de stroom over door van steen tot steen te lopen, we komen gelukkig met droge voeten aan de overkant.
Het grote dal waar rivier de l’Arc doorheen stroomt en waar weer dorpjes en wegen liggen, komt steeds meer in beeld. We naderen het punt waar de route richting zuidwesten afbuigt en dit schitterende dal uitloopt. Het landschap wordt opener en rotsiger en we passeren enorme vlaktes van tientallen meters breed en honderden meters diep, bezaaid met losliggende grijze stenen over de berghelling naar beneden. Hier groeit nagenoeg niets, op een paar wilgenroosjes na zijn er alleen maar stenen te zien. Het is goed uitkijken voor de enkels, een schuiver is zo gemaakt, maar het landschap ziet er indrukwekkend uit.
Op dit soort passages na loopt de route goed door: het stijgt een stukje, het daalt een stukje en de kilometers schieten lekker op. Dit is echt genieten…
Nu we het grote dal beter in zicht hebben en we in de verte steeds meer dorpjes zien liggen, kijken we om de bochtjes vaker of we Modane zien liggen, het dorp waar de route morgen doorheen loopt. Niet omdat we zo graag de bergen weer uit zijn, want dit is echt schitterend, maar omdat de ouders van Mark een berichtje hebben gestuurd dat ze daaronder op de camping staan. We zullen elkaar daar voor het eerst sinds maart treffen. Een leuk voorzicht!
Voorbij de rotsvlaktes wordt het landschap wat vlakker en meer begroeid met gras. We lopen een bochtje om en staan ineens oog in oog met een grote kudde schapen. Ze staan op het pad, én links en rechts ervan, en er lijkt niet echt beweging in te zitten. De kudde is zo groot dat er omheen lopen niet mogelijk is. Geen herder te zien, dus we besluiten dan maar om rustig, stapje voor stapje, ons tussen de schapen door te begeven. Als we halverwege zijn, zien we de herder aan de andere kant van de kudde zitten en zij ziet ons nu ook. Ze springt op, roept iets en maakt wilde gebaren naar ons dat we moeten blijven staan. Ze komt dichterbij en vraagt of we nog wel goed bij ons hoofd zijn. Ze heeft 3 honden om zich heen, 2 herdershonden en 1 rustige waakhond, maar 1 gevaarlijke waakhond is kwijt en loopt ergens in de kudde en ze heeft geen idee waar. Maar als hij ons zou zien lopen, midden tussen de schapen, dan zou hij ons zeker aanvallen. Oeii, dit klinkt aardig serieus… Ze herdert de kudde schapen van het pad af en ze geeft erna aan dat we door kunnen lopen. We praten nog even met haar om te horen wat we in het vervolg het beste kunnen doen. En dat is precies wat ons instinct ons gisteren ingaf: er ruim omheen als het gaat en anders wachten totdat je de herder ziet of de kudde helemaal voorbij is. Het maffe is, dat ook al kom je sinds jaar en dag in de bergen, en hangen er her en der bordjes dat je een gebied in loopt waar kuddes schapen met waakhonden zijn, nergens staat of hoor je wat je precies moet doen in zo’n situatie. Maar ja, door de ontmoeting van vandaag weten we het nu gelukkig wel. Merci herderin! En oh ja, de gevaarlijke waakhond hebben we gelukkig niet meer gezien…
Een paar kilometer verder (op ruime afstand van de kudde) maken we een pauze, waarna we aan het laatste stuk van de tocht zullen beginnen. Het eerste deel hiervan is vrij steil afdalen, maar gaat over een mooi, zo te zien recent aangelegd pad dat prima te belopen is. Daarna loopt de route over een helling met kabelbaantjes die naar een dorpje 1500 meter lager gaan. Vanuit hier is het nog ongeveer 2 kilometer tot aan Refuge du Plan Sec. De luchten aan die kant beginnen inmiddels aardig donker te worden, dus we zetten er flink de pas in. Net voor 15u komen we bij de refuge aan en we hebben geluk: hij ligt een paar honderd meter buiten het nationale park, waardoor de regel dat je tentjes pas na 19u op mag zetten, hier niet geldt. Na een vriendelijke rondleiding over het terrein, kunnen we gelijk beginnen met het opzetten van de tent. Het duurt niet lang voordat het begint te regenen.
Dit is echt de leukste en meest luxe refuge waar we in de Vanoise hebben gebivakkeerd. Hij heeft een mooi vlak tentenveldje en we kunnen genieten van een heerlijk warme douche, met uitzicht op de 2 meertjes onder ons. Er is een plek waar we onze telefoons en powerbank veilig kunnen opladen en er wordt heerlijke koffie met myrtilletaart geserveerd. Wat een traktatie!
Buiten is het ondertussen beestachtig weer en wij genieten in het kleine stenen restaurantje, lekker beschut bij een kacheltje.
Wat een mooie dag weer vandaag…
