Deze mooie wandeling gaat wederom door de schitterende landschappen van de Jura. Bossen worden afgewisseld door bergweiden en af en toe een klein dorpje of een boerderij. De route is lang met veel klimmen en dalen maar dit wordt beloond met mooie paadjes en prachtige uitzichten met als hoogtepunt Mont Le Grand Taureau, 1324 meter hoog.
Het voordeel van slapen in een hut is dat je op tijd op moet staan om eventuele vroege wandelaars voor te zijn (beetje ongemakkelijk als er iemand binnen komt terwijl je nog in je slaapzak ligt). Meteen na het opstaan beginnen we met inpakken en we hoeven geen tent op te breken dus het gaat lekker snel.
Nog voor 8 uur laten we het huisje opgeruimd achter (we proberen het altijd nèt iets schoner/beter achter te laten dan dat we het aantreffen) en we gaan weer op pad. Vandaag wordt een lange etappe van 27 kilometer met behoorlijk wat klimmen en dalen, dus het is maar goed dat we op tijd kunnen vertrekken.
Al snel lopen we tussen de koeien een weiland door richting het bos en vervolgens een klein asfaltweggetje dat we een heel stuk blijven volgen. Na een klein dorpje van een paar huizen draait de route weer de bossen in. Op dit pad komen we gelukkig wel een bronnetje tegen waar we een fles water kunnen tappen voor een kopje koffie in de pauze. We willen het liefste doorlopen tot een kilometer of 10, zodat we de eerste grote klim al achter de rug hebben. Bovenaan gekomen vinden we een prachtige weide tussen de dennenbomen, waar we op de grens even uitgebreid kunnen pauzeren. We zetten de tent op die een nachtje ‘vrij’ heeft gehad en dat blijkt nodig te zijn; hij is nog kletsnat van de dauw van vorige ochtend. De zon schijnt en er staat een windje, dus hij droogt snel.
Als we verder lopen volgen we een mooi groot bospad bergaf langs rotsen en beekjes. Overal langs het pad staan bosaardbeitjes die ons de ogen uitsteken en we laten het dan ook niet na om her en der een handje te plukken. Wat af en toe behoorlijk onhandig en lomp gaat, zo diep bukken met een zware rugzak op.
Even voorbij het dorpje Les Alliès staat bij de wegmarkering een bord dat de route (ook hier…) is aangepast. De nieuwe route gaat vanuit hier over Mont le Grand Taureau, richting Pontarlier. Het is een hele andere route dan dat wij op de navigatie hebben staan. Aangezien de oorspronkelijke etappe al dik 27 kilometer is en we al flink wat zijn gestegen en gedaald, twijfelen we wat we zullen doen. De nieuwe route gaat over een behoorlijk hoge top en we lopen het risico een aantal kilometer extra op de teller te krijgen. Maar de verleiding om de nieuwe route te lopen wint het toch. Dus vanaf hier zijn we 100% afhankelijk van de wit-rode bordjes en hoe ze ons door het landschap zullen leiden.
Er volgt een breed bospad dat een stuk stijgt en erna weer een stuk afdaalt, een stuk Zwitserland in loopt en na nog een breed bospad afbuigt naar een schitterend klein paadje. We lopen de kam van een berg omhoog langs een diep ravijn met adembenemende uitzichten. De GR5 maakt het weer waar: dit is PRACHTIG!
Tussen de rotsen lopen we over kleine bergpaadjes naar de top van de berg. Le Grand Taureau is met z’n 1324 meter maar 100 meter lager dan het hoogste punt in de Vogezen.
Richting zuiden hebben we uitzicht over de Jura, richting de Alpen. Zuidwestelijk kijken we de Jura uit richting het platteland. Wauw! We maken nog even een goeie pauze voordat we de laatste 7 kilometer afdalen naar de camping.
Zodra we weer op de route komen blijkt de omweg zo’n 3 kilometer langer te zijn dan de geplande route (plus 200 meter stijgen en 200 meter dalen extra…) maar het was het elke stap waard.
Als we op de camping aankomen zijn de benen aardig moe van de lange tocht en we hebben nog maar een paar restjes eten in onze backpacks. De dichtstbijzijnde supermarkt ligt 2 kilometer verder; dat gaan we vandaag niet meer extra lopen… Gelukkig weet de eigenaresse van de camping raad: ze geeft ons een briefje van de plaatselijke pizzeria die ook op de camping bezorgt. Dus een uurtje later, na een goeie douche, genieten we onverwachts van heerlijke pizza voor ons tentje. Wat een traktatie na zo’n dag!
