Dit is de 7e etappe van de onze reis van Limburg naar Nice aan de Middellandse Zee.
Dit is een mooi open en makkelijk te lopen route, veelal over kleine asfalt wegen. Een pittige klim na Burg Reuland, waar een leuke ruïne te bezichtigen is. Vanaf Ouhren volgt de route het riviertje de Our.
Gisteravond hebben we een onverwachts heftige onweersbui en regenbui gehad. De tent heeft deze test glansrijk doorstaan en de voortent blijkt groot genoeg om in te kunnen koken.
Vandaag staat een lange etappe op het programma, dus we zijn al vroeg uit te de veren. Ook een beetje om de regen voor te zijn, die voor de ochtend voorspeld is, zodat we in ieder geval droog kunnen opbreken en inpakken.
We hebben ondertussen een aardig ritme te pakken. Malou pakt de kleding en andere spullen in die in haar tas gaan, terwijl Mark de koffie zet en wat zaken in en om de tent opruimt. Zodra de koffie gezet is en de tas van Malou vol, rolt Mark het luchtbed en slaapzak in en pakt Malou de proviand voor tijdens de wandeling en maakt de flessen water met limoensap klaar.
Zodra de laatste spulletjes zijn ingepakt is de koffie voldoende afgekoeld en ontbijten we. Dan rest ons nog de tent in te klappen en lopen we bepakt naar het washok om ons klaar te maken voor de trip.
Dit loopt vanochtend zo soepel dat we aan het einde rustig aan moeten doen om om 8.30u de verse broodjes en appelflappen op te halen bij de receptie.
Bij het ophalen van de broodjes wijst de eigenaar ons erop dat we niet terug hoeven te lopen langs de drukke weg, maar dat we door een veld aan de overkant van de weg kunnen lopen dat ons rustiger en veiliger naar de GR5 brengt.
De route van vandaag loopt makkelijk weg over aardig wat asfalt en brede bospaden. We maken een kleine omweg in Burg Reuland om de ruïne te bezichtigen waarna we een pittige klim omhoog maken. Veel dank aan diegene die bovenaan de berg een bankje heeft gezet; die was ERG welkom.
De paden lopen verder door bossen en velden tot aan Ouhren, het laatste dorpje in België. Vanuit hier lopen we langs de rivier de Our Luxemburg in; de tweede grens van onze tocht. We volgen de rivier tot aan camping Tintesmühle, leuk om hier eindelijk samen te zijn! Mark heeft veel verhalen verteld over de jaren ’90 toen hij hier vaker kwam met familie en ook een schoolkamp. De camping is een stuk geciviliseerder geworden, maar is gelukkig nog steeds een heerlijk plekje.
Hier eindigt alweer het eerste deel van onze tocht (België) en beginnen we morgen echt aan het tweede deel; Luxemburg. We hebben ondertussen 150 kilometer gelopen, een aardige afstand maar nog veel te gaan…
