Mooie etappe door de bossen van de Vogezen met schitterende uitzichten over de bergen. De wandeling loopt in het begin van Saint-Quirin naar Abreschviller waar een mogelijkheid is om wat inkopen te doen. Daarna duikt de route al snel het bos in om te klimmen naar bijna 1000 meter op de top van Donon om daarna wat te dalen naar de Col du Donon.
Vandaag beginnen we eindelijk aan de eerste etappe van de Vogezen.
De wekker gaat vroeg zodat we om 8 uur ‘sharp’ de camping af kunnen lopen. Het is nog behoorlijk fris als we wakker worden met een kopje koffie, maar nog voor we beginnen te lopen gaan de vesten uit. We lopen meteen vanaf de camping de GR5 op, een bospad in. We maken al vrij snel een aardige klim, wat we de afgelopen weken nog maar weinig gedaan hebben, dus het is meteen duidelijk dat we het platteland verlaten hebben. Maar dit is waar ons hart echt sneller van gaat kloppen. Niet alleen door het stijgen, maar vooral van het met de rugzak op lekker lopen over de paden, langs een kabbelend beekje, midden in de natuur.
Na een kilometer of 5 lopen we een klein dorpje, Abreschviller, in, waar we de plaatselijke bakker en een ieniemini kruidenierszaakje te bezoeken. Met proviand voor de rest van de dag lopen we het dorp weer uit. Vanaf hier begint de klim van 19 km naar de eerste bergtop van boven de 1000 meter; de Col du Donon, die nog 700 meter boven ons ligt. De paden zijn gelukkig makkelijk te lopen en het klimmen gaat vrij gestaag, dus het gaat lekker.
Omdat er verderop in de Vogezen stukken route zijn waar niet zo veel campings en hotels liggen, willen we bij de abri’s die we onderweg tegen komen (schuilplaatsen die voor wandelaars zijn gemaakt om onderweg te schuilen, en in dit gebied wordt bivakkeren voor de nacht toegestaan), kijken om in te schatten of we ons tentje hier graag op zouden zetten. Voor ons is dit vanavond niet nodig, want we hebben een appartement geboekt boven op Col du Donon (luxe!), maar in de toekomst zou dit wel eens nodig kunnen zijn.
De eerste abri die we na 11,5 kilometer lopen tegen komen, is meteen een pláátje. Een mooi houten huisje, aan de rand van rotsen met een waanzinnig uitzicht over de bergen. Met een stuk gras erbij, groot genoeg voor ons tentje. Én geen wegen en dorpen in de buurt, dus hier zal ‘s nachts niemand komen. Dat biedt perspectief! Maar voor nu is het een schitterende pauzeplek, met in de verte een toren die wel eens het hoogste punt van onze wandeling zou kunnen zijn.
Na deze goeie pauze gaan we verder en onderweg lopen we door de rustige bossen, waar we niemand tegen komen. Het wandelen door de bergen en het klimmen gaat ons eigenlijk wel goed af, maar als met zo veel; het venijn zit ‘m in de staart. De laatste 1,5 kilometer tot de top zijn smalle zigzagpaadjes waar je goed moet uitkijken en ze zijn ook nog eens een stuk steiler dan de rest van de route. Bovenop gekomen blijkt deze laatste klim echter meer dan de moeite waard. Schitterend uitzicht over een groot deel van de Vogezen en met een oude Romeinse tempel die prijkt als een kroon op de top van de berg.
Het waait er flink, dus snel starten we aan de afdaling. Het is nog een stuk of 3 kilometer tot aan de col. Onderweg wijst een vriendelijke dame ons op een makkelijker te lopen route naar beneden. Maar helaas, die moeten we laten schieten…. We zullen toch maar de GR5 blijven volgen.
De spieren moeten zich even aanpassen na al het stijgen, dus dat maakt het dalen best vermoeiend. Maar voordat we het weten bereiken we de col en lopen we langs wat hotels naar ons appartementje. Wat een luxe afsluiter van onze eerste bergetappe!
‘s Avonds gaan we nog uit eten in het restaurant van een nabij gelegen hotel (ja het is echt afzien, dat backpacken…) en moe maar voldaan zoeken we daarna ons bedje op. Wat hebben we genoten van vandaag!
