Mooie wandeling. Veel over kleine onverharde paden door bossen. De route passeert enkele dorpjes. Het is drie keer stijgen en dalen, niet echt zwaar.
Onze etappe vandaag vertrekt vanuit Ancy-Dornot. De eerste paar honderd meter is hetzelfde als het laatste stuk van gisteren. Op de T-splitsing waar we de GR5 weer op pakken, is het even zoeken naar het juiste pad. We zijn gisteren van rechts gekomen, linksaf staat een kruis en van de weg achter ons komen we net vandaan. Na even zoeken blijkt er toch nog een piepklein paadje tussen twee huizen door te zijn. We lopen via dit weggetje al snel het dorp uit, tussen de velden door naar een bosrand hogerop. Het is nog vroeg, maar de zon schijnt al krachtig, dus het is fijn om de koele bossen in te lopen. Na een stuk door het bos gelopen te hebben, wordt het landschap wat opener en worden de bossen meer en meer afgewisseld met glooiend grasland. Het gras is vers gemaaid en de eerste hooibalen liggen al te drogen in de zon. De geur van het voorjaar…
Na een kilometer of 7 à 8 gaan we op zoek naar een pauzeplekje, maar het duurt nog bijna 2 kilometer voordat we een bankje tegen komen. Je kunt overal heerlijk in het gras zitten, maar na de ervaringen van eerdere dagen gaat onze voorkeur toch uit naar een bankje, aangezien we bijna elke keer teken hebben gehad of zien lopen over onze kleding. Na bijna 10 kilometer komen we een bankje bij een meertje tegen, die zich wel heel goed leent om te genieten van de chaussons aux pommes (Franse versie van de appelflap en ons favoriete gebakje voor tijdens het lopen).
Aan de overkant van het meertje staat een ooievaar te azen op een visje. Hier in Frankrijk kunnen de ooievaars ongestoord rustig aan de waterkant staan en hoeven ze geen kleintjes af te leveren bij gezinnetjes. Nee, hier in Frankrijk weet iedereen dat jongetjes worden geboren in koolvelden en meisjes tussen de rozenstruiken. Een heel stuk plausibeler…
We laten de ooievaar genieten van z’n rust en lopen verder door het Franse land, voornamelijk door bossen en stoppen onderweg nog even bij een mooie lavoir. Tegen het einde van de wandeling dalen we weer af het Moezeldal in en lopen naar het station in Pagny-sur-Moselle. Vanuit daar nemen we weer de trein naar onze stadscamping in Metz. Wat een contrast met de rust van het platteland, maar dit heeft ook zeker zo z’n charme.
