Castile & León

& — León — El Cubo de Tierra del Vino ⇒ Villodrigo

In Zamora we say goodbye to the Via de la Plata — we've followed her for 592 kilometres, from Seville to here. We turn east, toward the Pyrenees, and now follow the Douro through the heart of Castile.

But first, the flu strikes. A full week we lie in Zamora, our first illness on the entire trek. When we start walking again, our legs feel heavy and the kilometres long. Yet the landscape is beautiful: the Douro winds through green valleys with irrigation canals, grain fields and sunflower fields. At Tordesillas we pass the palace where Spain and Portugal divided the non-European world between them in 1494.

Valladolid surprises us as a vibrant city with bustling terraces and street artists. We follow the Route of Charles V — the emperor's last journey — along the 18th-century Canal de Castilla, with its ruined warehouses and yellow irises. And then, after days of flatland, the hills appear. At Palenzuela we stand on a ridge with views over rolling grain fields in every conceivable shade of green and gold.

The best moment? An encounter with a hiker walking exactly the same route as us, but in the opposite direction. From Burgos to Portugal, out of love for walking and the land. We understand each other without many words.

61 El Cubo de Tierra del Vino ⇒ Zamora
The end of the Via de la Plata
33.3 km
62 Zamora ⇒ Toro
Back on the trail after the flu
34.63 km
63 Toro ⇒ Castronuño
The wine church of Toro
22,3 km
64 Castronuño ⇒ Tordesillas
The meander of the Douro
32,6 km
65 Tordesillas ⇒ Simancas
Where the world was divided
26.53 km
66 Simancas ⇒ Valladolid
Through Spain's Veluwe pine forests
26.53 km
67 Valladolid ⇒ Granja Muedra
The route of Charles V
24,2 km
68 Granja Muedra ⇒ Magaz de Pisuerga
The land of the rabbits
28,4 km
69 Magaz de Pisuerga ⇒ Quintana del Puente
Lavadas and fields full of flowers
28,1 km
70 Quintana del Puente ⇒ Villodrigo
A kindred spirit on the trail
18,2 km

3 reacties

Wietske 21 juni 2023
hoi, Ik ken jullie niet, maar wel jullie hele verhaal gelezen. Erg leuk! al gezocht op GR5 kwam ik op jullie site.
Ik heb een paar vragen:
Jullie uitrusting staat vermeld op de site. Maar ik ben benieuwd: wat was de reden dat jullie de nomad-rugzak hebben ingewisseld voor een Osprey? En welke van de vermelde wandelsokken bevielen uiteindelijk het beste? En jullie noemen vaak: koffie zetten. Hoe doen jullie dat? Wij hebben zelf een opvouwbaar koffiefilter, en nemen dan voor de trektochten die we maken (vaak paar dagen tot week) papieren filterzakjes en koffie mee.
Veel plezier op jullie volgende trektochten!
Vriendelijke groeten,
Wietske
Mark en Malou Jonkers 21 juni 2023
Hoi Wietske!

Wat leuk dat je de tijd hebt genomen onze verhalen te lezen. Onze Gear-pagina heeft hard een update nodig, er is ondertussen wel wat in de uitrusting veranderd. Maar de Osprey rugzak heeft Malou nog steeds en bevalt nog prima. De reden om te wisselen was eigenlijk vooral om gewicht te besparen voor in de Alpen, hij is een stuk lichter, maar ook het fijne luchtdoorlatende frame is zeker met zware etappes wel heel prettig gebleken. Het zorgt voor goede verkoeling van de rug. Maar de Nomad was, zeker voor de prijs, ook een goede rugzak. Fijn aan de Nomad is de grote rits aan de voorkant waardoor je makkelijk bij al je spullen komt.
Qua sokken zijn we beide verreweg het meest tevreden met de medium hoge, light cushion sokken van Smartwool. Deze gaan super lang mee, blijven goed zitten en zijn warm. De teensokken zijn ook erg fijn, maar er vallen erg snel gaten in, en het is minder prettig om ze een volgende dag te dragen aangezien je de teentjes precies goed moet krijgen...
Wat de koffie betreft (o jee, hebben we het daar echt zo vaak over!? :-) We zijn inderdaad behoorlijke koffieleuten, maar op reis ook wel koffiebarbaren. Een pannetje warm water en oploskoffie, daar lopen we goed op!
We hopen dat je hier wat mee kunt. En ook voor jullie: veel plezier met jullie wandelingen en trektochten!

Groetjes uit Spanje
Anoniem 23 juni 2023
Dankjewel voor jullie reactie! Ja, lees maar es terug... die koffie wordt regelmatig genoemd;)
Wij lusten helaas geen oploskoffie.
Wat heerlijk om zo'n wandelend leven te leiden. Zal vast wennen zijn als je ooit stopt met wandelen...

Goede reis verder en ik blijf meelezen.
Vriendelijke groeten,
Wietske